OSAMOTNIENIE

Osamotnienie oznacza nie tylko utratę szans na sukces, ale samo w sobie stanowi psychologiczną do­legliwość dla jednostki, która stwierdza, że „jest osamotniona’: „Długie godziny samotności stały się w końcu nie do wytrzymania Mnie jako nową ciągle zostawiano na koniec, a często i w ogóle nie było dla mnie wolnej iajerki, w łazience brakło ciepłej wody, w samocńodzie, który dowoził nas do pracy, miejsca. Przy spotkaniu — uprzejmości, w pracy — łopaty, przy wypłacie — zajętego w kolej­ce miejsca, tego wszystkiego brakło dla mnie.”” Jednakze ogóina kompozycja krajobrazu stosunków międzyludzkich określa sens zachowania się partne­ra. Wypatrywany „na pustyni” gest zbliżenia, „w dzungu” staje się podejrzany jako „wciąganie do spółki ’: „Pracownicy byli podzieleni na grupy zwal­czające się nawzajem, brali byio szczerości, zwłasz­cza w stosunku do mnie, nowo przybyłego.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *