WYNIK SZCZEROŚCI

To był wynik szczerości i otwartego postępowania.” Posuwając się dalej w tym samym kierunku bo­hater może niepostrzeżenie dokonać reorientacji i „trzymać sztamę, postępować solidarnie” — na przykład z pracowniczą grupą koleżeńską — na przekór wymaganiom mocodawcy: „Pracowaliśmy na akord. Była tó swojego rodzaju zabawa między nami a kalkulatorami, usiłującymi ustalić realne normy czasowe dla poszczególnych operacji. Mimo kilkakrotnych podwyżek norm zawsze było nas stać na ich wykonanie w granicach 200—300%. Dyspono­waliśmy przecież różnymi pomocniczymi przyrządami i narzędziami, których ujawniania zakazali starsi robotnicy.” Jednakże w tym momencie następuje jakościowa przemiana całej sytuacji i nie mamy już do czynienia z indywidualną walką „realisty” o  własne miejsce w życiu zbiorowym w warunkach „konieczności zewnętrznych”, lecz z pewnym no­wym — zupełnie innym niż ten, jaki łączył „pozy­tywnego bohatera” ze „zdrowym społeczeństwem”’ — typem integracji i więzi społecznej.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *